Καύσωνας. Ηλίαση και Έγκαυμα στους ώμους. Όχι, δεν έκανα ηλιοθεραπεία σε παραλία της Κύπρου,κανονική πεζοπορία εντός της Λουκανικούπολης έκανα το Σάββατο για δουλειές.
Κουραστική και ζεστή η βδομάδα κι ενώ ο καιρός απαιτούσε σαλάτα,αναγκαστικά αποφύγαμε τα ωμά λαχανικά- πλυν της ντομάτας. Παρά τις προειδοποιήσεις, αγόρασα ντομάτες όλες αυτές τις βδομάδες, και κάποιες έγιναν ψητές, κάποιες γεμιστές, κάποιες σάλτσα. Μερικές σοταρίστηκαν για να προστεθούν σε κάποια μακαρονοσαλάτα, σαν αυτή τη πράσινη θαλασσινή μακαρονάδα, που μπήκε στο τάππερ για το μεσημεριανό της Δευτέρας:
Ξεγελάστηκα, μια βραδιά που πέρασε ένας φίλος του Λάβη, και έφτιαξα βιαστικά ψευδοντάκος σ' ένα μακρογεύμα (μικρογεύμα δεν το έλεγες με τίποτα!) ορεκτικών. Κρύο, φρέσκο, νόστιμο!Ε, αυτή τη φορά όμως ξεχάστηκα και φάγαμε ωμές τις ντομάτες.
Το μακρογεύμα
Ψευδοντάκος από ψητές φέτες ψωμιού, με ελαιόλαδο, φέτα, φρέσκο βασιλικό και ντοματούλες.
Ψητά μανιτάρια.
Γαρίδες σε ντίπ αβοκάντο (αβοκάντο/ελάχιστος χυμός πορτοκάλι/1 κουταλιά ελαιόλαδο/ξηρό βότανο της επιλογής μας/αλάτι/μαύρο πιπέρι)
Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ομολογώ πως ήμουν πολύ περήφανη για το ελληνικό τσίζκεϊκ αλλά και για τα ντολμαδάκια μου! ΟΛΕ! Έφτιαξα κουπέπια! Τύλιξα 150 κουπέπια με αμπελόφυλλα μπουκαλιού σε αλάρμη και αεροστεγασμένα (ποτέ ξανά-ήταν σαν χαρτόνια ακόμη και μετά το ζεμάτισμα), και γέμισα μερικές ντοματούλες και κρεμμυδάκια! Ο σεβασμός που έτρεφα μέχρι τώρα για τις γιαγιάδες και τη μάμμα μου, ψήλωσε απότομα. Μια ώρα χρειάστηκα για να τυλίξω τα πρώτα είκοσι :))))), είχα ανοικτό το λαπτοπ στην τραπεζαρία, και πηγαινοερχόμουνα,συγκρίνοντας το τύλιγμα που έδειχνε ένα φιλικό μπλογκ μαγειρικής, με τα δικά μου. Ε, σιγά σιγά μπήκαμε σε ρυθμό, ευτυχώς, και η Παρασκευή νύχτα τελείωσε με το ψήσιμο των κουπεπιών κατά τις 2 το πρωί. Σάουνα η κουζινίτσα, με το που έβαλα το ταψί στον φούρνο, μπήκα κατευθείαν στο μπάνιο.
Το Σάββατο,οι καλεσμένοι παραξενεύτηκαν που οι ντολμάδες είχαν κιμά, είναι συνηθισμένοι στους γιαλαντζί που προσφέρονται στα μπουκάλια και στα εδώ εστιατόρεια...όλα ντολμαδάκια γιαλαντζί και μάλιστα έτοιμα,που πλέουν σε άγνωστο λάδι. Όσα έμειναν, τα έβαλα σε ένα πιατάκι το επόμενο απόγευμα και να η φωτογραφία! :)))))))))))))))))))))))))))))))
Παράξενα φάνηκαν στους Παγοχωρίτες καλεσμένους τα τσιπς αραβικής πίττας και οι διάφορες βουτιές-τζατζίκι,αβοκάντο/γιαούρτι,τυροκαυτερή,πιπεριά. Ο Μεξικάνος ενθουσιάστηκε με τα ελληνικά νάτσος, οι φίλοι μας από άλλες χώρες, είχαν ήδη αρχίσει τις βουτιές. Εδώ ό,τι έμεινε από τα τσιπς με 3 βουτιές...τζατζίκι,αβοκάντο/γιαούρτι και πιπεριά.
Το ντιπ πιπεριάς, παραδοσιακό για την Ελλάδα και για άλλες χώρες των Βαλκανίων: Ψήνουμε στο φούρνο κόκκινες πιπεριές μέχρι να "μαυρίσουν".Τις αφήνουμε να κρυώσουν ή τις κλείνουμε σε ένα πλαστικό -τάππερ-για να ιδρώσουν, και να ξεφλουδιστούν στο δευτερόλεπτο! Ακολούθως, τις λιώνουμε με το πηρούνι ή στο μιξεράκι μας, μαζί με ελαιόλαδο, αλάτι,σκόρδο...ίσως φέτα, βότανα,λεμόνι ή κάποιο άλλο υλικό που θέλουμε. Φαντασία ελεύθερη.
Η πράσινη βουτιά, φτιάχτηκε με αβοκάντο,σκόρδο, γιαούρτι,ελαιόλαδο,πιπέρι,αλάτι,χυμό λεμονιού.
Τα τσιπς: Κόβουμε σε τριγωνάκια την πίττα, αν θέλουμε προσθέτουμε λάδι,αλάτι,ρίγανη και ψήνουμε στο φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να γίνουν τραγανά σαν τσιπς! Εννοείται πως αν μαγειρεύουμε όλη μέρα, αυτά θα μπουν τελευταία στον ήδη χοτ φούρνο μας! :)))))))
Περισσότερες φωτογραφίες του (προ)περασμένου Σαββάτου δεν κατάφερα να βγάλω. Συνηθισμένα μεζεδάκια Ελλάδος, δεν χρειάζονται παρουσίαση εδώ...τουλάχιστον προς το παρόν.
Πολλά φιλιά,
Τέλεια βδομάδα,εύχομαι!
