Παγωτό Αβοκάντο

παγωτό αβοκάντο

Το καλοκαίρι ...ήρθε! Δηλαδή,έρχεται και φεύγει όποτε θέλει και όπως θέλει μα ευτυχώς επανέρχεται! :)

Η παγωτομηχανή βγήκε και πάλι στην μωβ κουζινίτσα μου, κι αγκαλιά με το βιβλίο The Perfect Scoop του David Lebovitz βάλθηκα να δροσίσω νόστιμα τις μέρες του παγοχωρίτικου καύσωνα.

Στα πλαίσια του "Παιχνίδια της Κουζίνας" ο Ιούνιος ήθελε αβοκάντο.

Στις σελίδες της Βίβλου των Παγωτών,ανακάλυψα μια αρκετά τολμηρή συνταγή, Παγωτό Αβοκάντο.

Ο συγγραφέας μας εκμυστηρεύεται πως ενηληκιώθηκε για να δοκιμάσει αβοκάντο και φυσικά ερωτεύτηκε τον ευλογημένο πράσινο καρπό του βουτυρόδεντρου ενώ η συνταγή του φαινόταν τουλάχιστον προκλητικά νόστιμη για τους λάτρεις του αβοκάντο.

Έκανα ένα μικρό λάθος στις δόσεις, δημιουργώντας στην ουσία μια καινούρια συνταγή.

Αγαπάμε και οι δύο το αβοκάντο,έτσι το συγκεκριμένο παγωτό για μας είναι Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ της Λατινικής Αμερικής ενώ ανυπομονώ να την δοκιμάσουν οι Μεξικάνοι φίλοι μας,που και γνωρίζουν τα γλυκά με αβοκάντο και συχνά μιλάνε με νοσταλγία για τον παγωμένο καφέ με κρέμα αβοκάντο που απολαμβάνουν στην πατρίδα τους. Κι επειδή μου θυμίζουν τους Έλληνες που πεθυμάμε τη θάλασσα, σύντομα θα τους περιμένει μια έκπληξη,η οποία ελπίζω να τους αρέσει! :))))))))))))))

Παγωτό Αβοκάντο

Υλικά:

3-4 ώριμα αβοκάντο

1 ποτήρι φρέσκια κρέμα

2 ποτήρια ελληνικό γιαούρτι ολόπαχο

φλούδα 1 πορτοκαλιού

φλούδα 1 λιμονιού (λάιμ) 

2 κλκια χυμό λιμονιού

1/2-3/4 ποτήρι ζάχαρη 

1 πρέζα αλάτι

1-2 σφηνάκια αλκοόλ -αυτή τη φορά πρόσθεσα μεξικάνικη τεκίλα που είχαμε,την επόμενη μάλλον λευκό ρούμι ή βότκα-

βανίλια

Ετοιμασία:

Κτυπάμε την κρέμα για να αποκτήσουμε μια σχετικά ρευστή σαντιγύ.

Λιώνουμε το αβοκάντο με τη ζάχαρη,προσθέτουμε το γιαούρτι και αναμιγνύουμε. Προσθέτουμε το λιμόνι (φλούδα και χυμό),το αλάτι,τη βανίλια,και τέλος απαλά,αναμιγνύουμε τη σαντιγύ.

Τέλος,προσθέτουμε το αλκοόλ,που θα προστατεύσει το παγωτό μας από τη δημιουργία κρυστάλλων.

Τοποθετούμε την κρέμα στο ψυγείο για 1-2 ώρες.

Με την παγωμένη κρέμα,θα ακολουθήσουμε την ετοιμασία του παγωτού,στην παγωτομηχανή μας. Εναλλακτικά, θα κτυπήσουμε την κρέμα,θα την τοποθετήσουμε στην κατάψυξη απ΄όπου για τις επόμενες 5-6 ώρες θα την αφαιρούμε κάθε 30-40 λεπτά για να την κτυπούμε,μέχρι να ετοιμαστεί το παγωτό.

Σημειώσεις:

Έχοντας πλέον "δουλέψει" τη μικρή μου παγωτομηχανή με τον κάδο κατάψυξης, θα έλεγα ότι είναι καλύτερα μαζί με τον κάδο στην κατάψυξη να τοποθετείται και ο "αναμικτήρας" ώστε να μην δημιουργείται πρόβλημα στην ετοιμασία του παγωτού λόγω μεγάλης διαφοράς στις θερμοκρασίες.

Τα υλικά για το παγωτό στην αρχή μου φαίνονταν ακριβά. Εξάλλου πόσο στοιχίζει ένα έτοιμο παγωτό από την κατάψυξη του σούπερμαρκετ; 

Οι μικρές παγωτομηχανές δίνουν 1-1,5 λίτρο παγωτού άρα υπέραρκετό παγωτό για 10 μερίδες περίπου. Φτιάχνω 2-3 γεύσεις εντός της εβδομάδας,κι αυτή τη στιγμή στην κατάψυξη έχουμε 3 γεύσεις: βανίλια,κανέλα,αβοκάντο.

2 μπάλες παγωτού είναι υπεραρκετές! Χάρη στα "αγνά υλικά" και στην πυκνή γεύση της σπιτικής ετοιμασίας, ο ουρανίσκος μένει ευχαριστημένος ακόμη και μετά από μία μόλις μπάλα παγωτού. 

Παγωτό αβοκάντο και παγωτό κανέλας

Επειδή το αβοκάντο έχει ιδιαίτερη γεύση και σίγουρα η γλυκειά έκδοση του είναι ακόμη ξένη, θα συνιστούσα να φτιάξετε μια ατομική κρέμα με 1/2 αβοκάντο,ελάχιστη κρέμα και γιαούρτι,ζάχαρη,βανίλια.Τοποθετήστε την στο ψυγείο για 1 ώρα περίπου και δοκιμάστε. Αν σας αρέσει,τότε αυτό το παγωτό θα σας ξετρελλάνει!

Παιχνίδια της Κουζίνας:Ο Ιούνιος ζητάει αβοκάντο

Στα Παιχνίδια της Κουζίνας,

ο Ιούνιος ζητάει αβοκάντο!

Συνταγές με αβοκάντο,παλιές και νέες!

Αγαπημένος καρπός, το αβοκάντο καλλιεργείται στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, κερδίζοντας μια θέση στα πιάτα της Νέας Ελληνικής Κουζίνας.

Σε σαλάτες,
σε σάντουιτς,
σε αλοιφές για το ψωμί/σάντουιτς και ντιπς για την παρέα,
συνοδευτικό σε θαλασσινά πιάτα,
αναμιγμένο σε πιάτα μεξικάνικου φλέαρ,
και ως βάση μια νηστίσιμης μαγιονέζας,
και σε σορμπέ ή παγωτό,γιατί όχι;

Μια μικρή αναδρομή στο μιαμήμπλιαξ
με φέρνει στις ακόλουθες συνταγές:
Σαλάτες Νυχτερινής Θάλασσας με Πράσινη Μαγιονέζα
Βουτιές για την Παρέα
Γαρίδες σε Ντιπ Αβοκάντο

Περάστε όμως καλύτερα από το ίδιο το παιχνίδι,και διαβάστε περισσότερα.

Σπιτικά ραβιόλια με πορτοκάλι

πορτοκαλένιες ραβιόλες τυριών και κρέμα πορτοκάλι

Στου " Μάρτη το Παζάρι" παίξαμε με πορτοκάλια,λεμόνια,μανταρίνια.

Σπιτικά ζυμαρικά με πορτοκάλι.

Ραβιόλες. Κυπριακά ραβιόλια γίγαντες ουσιαστικά! Γεμιστές με χαλλούμι κι αναρή, "Ραβιόλες της γιαγιάς" βρίσκεις στις καταψύξεις της αγοράς.

Ενώ είχα παρακολουθήσει δεκάδες φορές τη γιαγιά τη Μωβού να φτιάχνει σπιτικά ζυμαρικά- ραβιόλες,τριν,χυλοπίττες-δεν θυμόμουνα τα υλικά της ζύμης. Η μαμά μου,μετά από μερικά χρόνια ενθουσιασμού με την μηχανή ζυμαρικών,πλέον την χρησιμοποιεί μόνο για πίτες και για άνοιγμα φύλλου,κάποτε. Φυσικά,τόσα χρόνια στο εξωτερικό,δεν μπορώ να γράφω κάτι τέτοιο με απόλυτη σιγουριά.
Βρήκα μια κουκλίστικη μηχανή-παρασκευαστή ζυμαρικών- μα όπως έγραψα και παλαιότερα μου αρέσει να χρησιμοποιώ ταπεινά σκεύη και να μη συλλέγω γκάτζετς κουζίνας.
Πλάστης,πηρούνια και ποτήρια κάνουν εξαιρετική δουλειά και γραμμώνουν τα χεράκια μας! :)))))))

Στις συνταγές τώρα!
Δύο ζυμάρια: ένα νηστίσιμο ένα αρτήσιμο.

Ζυμάρι αρτήσιμο

Υλικά
Αλεύρι
2 αυγά
λίγο γάλα
αλάτι,ζάχαρη,ξύσμα πορτοκαλιού

Αναμιγνύουμε τα υλικά,πλάθουμε σε ζυμάρι,έχοντας αλοίψει τα χέρια με ελαιόλαδο.

Ζυμάρι νηστήσιμο

Υλικά
αλεύρι
χυμός πορτοκαλιού
αλάτι,ζάχαρη,ξύσμα πορτοκαλιού
λίγο ελαιόλαδο

Για σπιτικά ραβιόλια χρειάζεσαι ένα πλάστη,ένα ποτήρι ή τροχό για ραβιόλια,ένα πηρούνι και ...μυϊκή δύναμη!

 

Τυλίγουμε το ζυμάρι σε πλαστικό σακούλι,και το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 30 λεπτά

Ό,τι ζυμάρι περίσσεψε, ενώθηκε σε χυλοπίτες.

χυλοπίτες σε κρέμα πορτοκάλι γαρνιρισμένες με τυρί και ξύσμα λεμονιού

Η γέμιση

Γέμιση τυριών

Γέμιση τυριών
125γρμ (μισό πακετάκι) φρέσκια αναρή ή άλλο λευκό τυρί της αρεσκείας μας
2 κουταλιές φρέσκο τυρί κρέμα
1 αυγό
1/2 σφηνάκι λικέρ μαστίχας
1/2 σφηνάκι χυμό πορτοκαλιού
λίγο ξύσμα πορτοκαλιού
2 φύλλα φρέσκο φασκόμηλο ψιλοκομμένο

Ετοιμασία: 
Σε ένα μπολ αναμιγνύουμε τα υλικά με ένα πηρούνι. Σχηματίζουμε ένα κενό στη μέση και προσθέτουμε το αυγό,που θα το κτυπήσουμε καλά με το πηρούνι. Αναμιγνύουμε με τα υπόλοιπα υλικά και όταν αποκτήσουμε ένα στεγνό κρεμώδες μίγμα,τοποθετούμε το μπολ στο ψυγείο.

Γέμιση γαρίδας
1 χούφτα γαρίδες της επιλογής μας
1/2 κρεμμύδι φρέσκο ή ξερό
1/2 σφηνάκι ούζο
1/2 σφηνάκι χυμός πορτοκαλιού
ξύσμα πορτοκαλιού
δυόσμος φρέσκος ψιλοκομμένος
1-2 κλκια σόγια σος
αλάτι,πιπέρι

Ετοιμασία
Ψιλοκόβουμε κρεμμύδι,δυόσμο και γαρίδες με ένα μεγάλο μαχαίρι, θέλουμε ..."κιμά" γαρίδας. Σε ένα μπολ αναμιγνύουμε ούζο,ποροκάλι και σόγια σος, προσθέτουμε τις γαρίδες,κρεμμύδι,δυόσμο.Αλάτι και πιπέρι αν χρειάζεται. Τοποθετούμε το μπολ στο ψυγείο.

Παίρνουμε το "ξεκούραστο" ζυμάρι, το μοιράζουμε σε μικρές μπαλίτσες, και ανοίγουμε κάθε μπαλίτσα σε μακρόστενα λεπτά φύλλα. Τοποθετούμε 1 κλκι γέμισης κάθε μερικά εκατοστά, διπλώνουμε το φύλλο και με ένα ποτήρι ή το τροχάκι,κόβουμε και σχηματίζουμε τις ραβιόλες μας.
Υπάρχουν βέβαια και ειδικά σκεύη που μας βοηθούν να φτιάξουμε τα ραβιόλια πιο εύκολα.

Βράζουμε νερό, και ρίχνουμε τα ραβιόλια. Όταν είναι έτοιμα,θα βγουν στην επιφάνεια,περιμένουμε ακόμη 2-3 λεπτά πριν τα αφαιρέσουμε από το νερό.

Έβρασα τα ραβιόλια αναρής και τις χυλοπίτες σε νερό με φασκόμηλο και τις ραβιόλες γαρίδας σε νερό.

 Σάλτσα Πορτοκαλιού

Υλικά
Χυμός πορτοκάλι
Φρέσκια κρέμα
Φασκόμηλο ξηρό ή φρέσκο ψιλοκομμένο
λευκό κρασί
σκόρδο
αλάτι,πιπέρι
*μπορεί να χρειαστούμε λίγο χυμό λεμονιού αν μας φαίνεται πολύ γλυκειά η σάλτσα

Ετοιμάζουμε την κρέμα σε ένα κατσαρολάκι. Βράζουμε τον χυμό με το φασκόμηλο,προσθέτουμε αλάτι,πιπέρι και τελευταία την κρέμα. Μόλις δέσει,είναι έτοιμη. Αν θέλουμε προσθέτουμε λίγο γλυκό λευκό κρασί.

πορτοκαλένιες ραβιόλες τυριών και κρέμα πορτοκάλι

Περιχύνουμε τα ραβιόλια με τη σάλτσα. Τριμμένο σκληρό τυρί της αρεσκείας μας και έτοιμα! Μιάμι μιαμ


Για τα ραβιόλια γαρίδας,έσμιξα στο τηγάνι λίγο χυμό πορτοκαλιού με ελάχιστο ελαιόλαδο και σόγια σος, μόλις εξατμίστηκαν τα υγρά,πρόσθεσα τα ραβιόλια και "τηγάνισα" για 2-3 λεπτά. Γαρνίρισμα με λίγο ψιλοκομμένο δυόσμο. (Ο δυόσμος μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί από κάποιο άλλο βότανο της επιλογής μας.)

Ραβιόλια με γέμιση γαρίδας

Μιάμι μιαμ σλούρπι σλουρπ!

Σημειώσεις:
1. Η ζύμη μου βγήκε λίγο χοντρή όπως φαίνεται μα η γέμιση ψήθηκε και η γεύση ήταν καταπληκτική. Η εξάσκηση βέβαια κάνει θαύματα για αυτό ευελπιστώ  στο μέλλον τα ραβιόλια μου να έχουν ...περισσότερη φωτογένεια! :)
2. Ο Λάβης προτίμησε τα ραβιόλια γαρίδας,εγώ της αναρής, ο Μάρσαλ τα τίμησε όλα με λαιμαργία!
3. Για το παιχνίδι του Μάρτιου άργησε η ανάρτηση μου,παρ΄όλα αυτά βγήκε στη βιτρίνα! :)

33 ερωτήσεις κάθονται

Στον Αρκά και στα παιχνίδια έχουμε αδυναμία,έτσι όταν η Μάριον και η Βίτα με κάλεσαν στο παιχνίδι των 11 ερωτήσεων,δεν υπήρχε περίπτωση να αρνηθώ!
Πάμε λοιπόν!
Οι ερωτήσεις της Μάριον
1. Ποιο είναι το μότο (φράση) που σε αντιπροσωπεύει ; ΔΕΝ έχω κανένα μόττο.
2. Πιστεύεις στη τύχη ; Κάποτε ναι,κάποτε όχι,όπως τύχει ;)))))
3. Φοβάσαι κάτι ; Ναι,τη δύναμη του φόβου.
4. Τώρα ή μετά ; Εξαρτάται.
5. Άρνηση ή κατάφαση; Στο μεταξύ των άκρων.
6. Αγαπημένη γεύση ; καφές για σήμερα :)
7. Αγαπημένος προορισμός ; θάλασσα και το πατρικό του παππού μου στο χωριό
8. Σταθερό ή κινητό τηλέφωνο ; σταθερό για αγαπημένους,κινητό για γνωστούς και συνεργάτες
9. Υπάρχει Θεός; Όσο υπάρχει Αγάπη,ναι.
10. Θάλασσα ή πισίνα ; Θ Α Λ Α Σ Σ Α !!!
11. Ένα αντικείμενο που δεν αποχωρίζεσαι ποτέ: σημειωματάριο και ένα συγκεκριμένο βιβλίο.


Οι ερωτήσεις της Βίτα: 
1. Γλυκά ή αλμυρά; σήμερα, αλμυρά :) 
2. Πεζά ή ποιήματα; Ανάλογα με τη διάθεση 
3. Μαθηματικά ή αρχαία;Α Ρ Χ Α Ι Α 
4.Εμπριμέ ή μονόχρωμα; Μονόχρωμα 
5.Βροχή ή λιακάδα; Λιακάδα 
6. Ένα βιβλίο που θέλω να διαβάσω: Εγκυκλοπαίδεια Βοτανολογίας/Χλωριδας. 
7.Ένα ταξίδι που θέλω να κάνω: Ταξίδια με την χρονομηχανή 
8.Μία ταινία που θέλω να δω:Την επόμενη ταινία που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον
9.Ένα άτομο που θα ήθελα να γνωρίζω: πολλά παιδιά από την μπλογκόσφαιρα...αν εννοείς όμως Μορφές;καμία,μου αρκούν τα έργα τους. 
10. Ένα φαγητό που θα ήθελα να δοκιμάσω: Εμ...κάποιο άγνωστο πιάτο της ρώσσικης κουζίνας 
11.Ένα αντικείμενο που θα ήθελα να έχω: Πιάνο,στο εδώ διαμερισματάκι μας.

Οι δικές μου ερωτήσεις: 

1. Θάλασσα ή Βουνό;

2. Σου αρέσει να ζεις σε Μεγαλούπολη ή σε μικρή επαρχιακή πόλη;
3. Αγαπημένο χρώμα;
4. Αγαπημένη ανάμνηση;
5. Πόσες φορές ερωτεύτηκες;
6. Στιγμή που ένιωσες περήφανη /ος για τον εαυτό σου;
7. Σου αρέσουν τα ταξίδια;
8. Μορφές που σε εμπνέουν ή που θαυμάζεις;
9. Τραγουδάς ...στην κουζίνα ή στο μπάνιο;
10. Ποιό βιβλίο διαβάζεις τώρα;
11. Παραγγέλεις προϊόντα από το ίντερνετ...και αν ναι,τί παραγγέλεις συνήθως;

Καλώ να παίξουν...
1. την Άρτη
2.την Πανσοφίξ
3.την Σκοτεινή μας Σεφ
4.τη Μάγδα
5.την Πρασινάδα
6.τον Κίτσομητσο
7.την Έρη
8.τον Λάμπρο
9.την Χρυσαυγή
10.την Ελένη
11. Όποιον θέλει να παίξει

Μια Μικρή Κύπρος του Παπά μου στο Ποτήρι

Η σημερινή ανάρτηση-πάω με ώρα Αμερικής σήμερα-γίνεται στα πλαίσια του παιχνιδιού "Ο μικρός Φλεβάρης ζητάει Αγάπη".

Κατά την βράβευση του ο Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης και συγγραφέας Αλεξάντερ Πέιν, αφιέρωσε το Όσκαρ στη μητέρα του όπως της το είχε υποσχεθεί. "Σ'αγαπάω πολύ!" στα ελληνικά.
Θέλω να σταθώ στην επιλογή του γνωστού σκηνοθέτη για να εκφράσει την αγάπη του στη μητέρα του στα ελληνικά.
Η επιλογή της γλώσσας ή της διαλέκτου που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε με τον κάθε άνθρωπο μας ξεχωριστά, εξιστορεί και διαφορετικές ιστορίες από τη ζωή μας γενικότερα και ζωγραφίζει το περιβάλλον  αλλά και τον χωροχρόνο στο οποίο γεννιέται και μεγαλώνει ο δεσμός μας με αυτό το συγκεκριμένο άτομο.
Ζώντας στην Ευρώπη του 2012,είναι συχνή η εναλλαγή μελωδιών. Τη διάλεκτο ή τη νεοελληνική με τους γονείς και τους παππούδες, μια ενδοοικογενειακήούφο ελληνική με τα αδέρφια και τους παιδικούς φίλους. Στο πανεπιστήμιο και στο τώρα μας,θέλοντας και μη χρησιμοποιούμε ξένες γλώσσες για να εποικοινωνήσουμε με διαφορετικά άτομα. Φίλους,γνωστούς,συμφοιτητές,συναδέλφους. Σχέσεις. Ερωτικές και μη. Αυτόματα, ταξιδεύεις μέσα από την επιλογή των λέξεων, στον χρόνο και στον χώρο.


Στον παπά μου στέλλω σαν δίχρονη "Αγαπώ σε πολλά Ντάντα!" με ένα γλυκάκι ψυγείου και την αγαπημένη του μαρμελάδα. Ελληνική κυπριακή διάλεκτος με αυτό το ελάχιστο άγγιγμα αγγλικής,που χρησιμοποιούμε πότε πότε στις συνομιλίες μας. Απλή η αγάπη του δίχρονου,απλό και το γλυκάκι. :))))))))

Η οικογένεια του λατρεύει τα γλυκά. ΛΑΤΡΕΥΕΙ τα γλυκά! Η πρόγιαγιά μου για την ακρίβεια, αντί για αλάτι, πρόσθετε στο φαγητό της ζάχαρη! Δεν ξέρω γιατί και πώς,πέθανε στα 100κάτι της χωρίς διαβήτη ή ψηλή ζάχαρη. Το αναφέρω για να συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ αγαπάμε τα γλυκά οι υπόλοποι.

Από μωρό γνωρίζω πως ο παπάκης λατρεύει τη μαρμελάδα κυδώνι. Περισσότερο κι από τον μπακλαβά ή το τσίζκεηκ.
Η μαρμελάδα κυδώνι της γιαγιάς θρυλική.
Αν κι είχα φτιάξει πολλές μαρμελάδες στο παρελθόν, η μαρμελάδα κυδώνι πάντα είχε ΣΤΟΠ. Φοβόμουνα πως δεν θα πετύχαινα το "παρελθοντικό"αποτέλεσμα,με το οποίο μεγαλώσαμε.

Πέρσι, με την τηλεφωνική συμβολή της γιαγιάς, έφτιαξα μαρμελάδα κυδώνι!
Όταν ήρθαν οι γονείς μου, ο παπάς μου ενθουσιάστηκε:"Μα είναι ίδια με της μάμμας μου!" Φτιάχνοντας ατομικά ελληνικά τσίζκεηκ, τα κάλυψα με κυδώνι αντί για άλλη μαρμελάδα και έγιναν το αγαπημένο του γλυκό.
Έχοντας όμως  τώρα να δημιουργήσω κάτι απόλυτα "δικό μας",που θα μπορώ να το σερβίρω το καλοκαίρι όταν θα ξαναβρεθούμε, έπαιξα λίγο με τα υλικά, θέλοντας ένα ελαφρύ και δροσερό γλυκό που να θυμίζει αναρόπιτα, να σε ταξιδεύει όμως πίσω στην αρχαιότητα, απ'όπου κατάγεται και η αγάπη του Έλληνα για τα κυδώνια ... αλλά και τα τυριά! :)

Μια μικρή Κύπρος του Παπά μου στο Ποτήρι

Υλικά:

 ελληνικό γιαούρτι
2 κουτιά φρέσκια αναρή/ρικότα/άλλο φρέσκο "γλυκό" τυρί
2-3 κουταλιές ζάχαρη
ξύσμα λεμονιού
1 κλκι χυμός λεμονιού (εξαρτάται από το αν το γιαούρτι μας είναι ξινό ή όχι)
1 βανίλια ή 2 φακελλάκια βανιλίνη
μαρμελάδα κυδώνι ή γλυκό κυδώνι
3 φύλλα κρούστας

Ετοιμασία:
Σχίζουμε τα φύλλα σε κομμάτια. Αν θέλουμε τα λούζουμε με λίγο λιωμένο βούτυρο και τα ψήνουμε ή στο τηγάνι ή στον φούρνο για μερικά λεπτά.
Σε μια μεγάλη κούπα αναμιγνύουμε το γιαούρτι με την αναρή μέχρι. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, το ξύσμα και τον χυμό λεμονιού,τους σπόρους της βανίλιας. Αν η κρέμα μας είναι πολύ πυκνή,μπορούμε να προσθέσουμε 1 κουταλιά γάλα. 


Αν θα χρησιμοποιήσουμε γλυκό κυδώνι, παίρνουμε 2 κομμάτια και τα πολτοποιούμε ενώ 1 τρίτο,το κόβουμε σε κομμάτια.
Η μαρμελάδα της γιαγιάς περιέχει και κομμάτια του φρούτου.

Φυλάμε την κρέμα στο ψυγείο ώστε να "δέσει"και συναρμολογούμε όπως θέλουμε το γλυκό λίγο πριν το σερβίρουμε,ώστε τα φύλλα κρούστας να μείνουν τραγανά.
Απόλαυση στο ποτήρι!

Μαρμελάδα Κυδώνι (της γιαγιάς της Χωραϊτισσας)

Υλικά:
5 κυδώνια
ζάχαρη
νερό
1 πορτοκάλι (ξύσμα και χυμός)
1 βανίλια (Φυσική)
1 πρέζα αλάτι

Ετοιμασία
Πλένουμε και ξεφλουδίζουμε προσεχτικά τα κυδώνια. Αν θέλουμε κομμάτια φρούτου στη μαρμελάδα, κόβουμε τα 3 κυδώνια σε μεγάλα κομμάτια και τα 2 σε μικρά. Αν όχι, κόβουμε όλα τα κυδώνια σε μικρά κομματάκια.
Όσο πιο ώριμα είναι τα φρούτα μας τόσο πιο εύκολη η πιο πάνω διαδικασία. 
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, τοποθετούμε τα κομμένα κυδώνια και τα καλύπτουμε με ζάχαρη. Δεν έδωσα αναλογία διότι η προσθήτη της είναι σχετική με το γούστο μας,εκτός από τη συντήρηση της μαρμελάδας.
Ανάβουμε τη φωτιά, αναμιγνύουμε για 2-3 λεπτά και καλύπτουμε ακολούθως με μπόλικο μπόλικο νερό.
Τώρα:υπομονή! :)
Τα κυδώνια θέλουν χρόνο για να "μελώσουν"και να κοκκινήσουν. Μέσα μέσα θα χρειάζονται να τα ανακατέψουμε. Μπορεί να χρειαστεί επιπλέον νερό και ζάχαρη,δοκιμάζοντας,αποφασίζουμε.
Προσωπικά,θέλω τη μαρμελάδα μου να περιέχει μερικά κομμάτια φρούτου, έτσι δεν την πολτοποίησα καθόλου, αν όμως θέλετε μια λεία μαρμελάδα,μπορείτε άφοβα να πολτοποιήσετε τα φρούτα όταν θα έχουν αρχίσει να λιώνουν και να αποκτούν το γνωστό χρυσοκόκκινο τους χρώμα.
Όταν δούμε πως άρχισε να δημιουργείται η μαρμελάδα, ρίχνουμε το αλάτι,κόβουμε τη βανίλια και προσθέτουμε τα σπόρια στη μαρμελάδα. Πλένουμε προσεχτικά το πορτοκάλι,δίνουμε το ξύσμα και τον χυμό στα κυδώνια. Ανακατεύουμε.
Περιχύνουμε τη μαρμελάδα καυτή όπως είναι σε αποστηρωμένα μπουκάλια. 
Με αυτή τη  δοσολογία έφτιαξα 1 τεράστιο μπουκάλι κι  1 μικρό.

5 τραγούδια

Η Ξανθή μου χάρισε αυτό το υπέροχο βραβείο και με τη σειρά μου πρέπει να σας γράψω 5 αγαπημένα τραγούδια -ή μελωδίες;-και να το χαρίσω σε 10 άλλους μπλόγκερ.

Ζητάτε τώρα από πλάσμα αναποφάσιστο να διαλέξει 5 αγαπημένα τραγούδια. Κατόρθωσα να καταλήξω σε 5 ελληνικά τραγούδια,που ακούω κάθε βδομάδα.
Στην ίδια λίστα ανήκουν πολλά διαφορετικά ελληνικά και ξενόγλωσσα αφού δεν αναπνέω χωρίς μουσική! Ούτε καν με πραλίνες γεμιστές με καφέ... :Ρ

 Τα 5 ελληνικά λοιπόν:

1.  Ζητάτε "Είδα Μάτια"

 Αγαπημένος Αττίκ.
Ερμηνεύει η Ελίζα Μαρέλλι (μαθήτρια της Δανάης Στρατηγοπούλου)

2. Ρόδες

Αγαπώ όλα τα τραγούδια τους. Ξύλινα Σπαθιά!  Διάλεξα το "Ῥόδες" που κρατάει το ρυθμό στις πεζοπορίες.

3. Ταξιδιάρα Ψυχή

Τρύπες
θαυμαστικό!!! 

4.Μωβ, του Δημήτρη Λάγιου

 

Απολαύστε το όσοι μπορείτε,εδώ το έχουν κόψει. Ό,τι και να γράψεις για τον Δημήτρη Λάγιο είναι λειψό.

5. Βγήκε από τη θάλασσα η αρχόντισσα

 

Παραδοσιακό σεφαραδίτικο που εξυψώνεται από τη φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου. 

...

Καλώ σε επιλογή και εξομολόγηση των δικών τους 5 αγαπημένων τραγουδιών τους...
εμ...

1.Μανουσίνα
2.Νοτούλα της Μαφίας
3.Πρασινάδα
4.Λάμπρο
5.Ποστμπάμπιλον
6.Πηνελόπη-άρωμα βανίλιας
7.Αλεξάνδρα-Συνταγές από Σπίτι
8.Έρη
9 Μαρί
10 σε όσους κουζινομπλόγκερς δεν πήραν πρόσκληση!