Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ροφήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ροφήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Κρύο με ζεστό Κρασόμελο για δύο (ή περισσότερους) :)

Χριστουγεννιάζουν οι βδομάδες, οι ετοιμασίες (σας) άρχισαν.
Στη γειτονιά μας μυρίζει πορτοκάλι και πιπερόριζα, κανέλα και μήλο.
Δεν θα ήταν φοβερή μια χριστουγεννιάτικη μηλόπιτα; χμ...για να δούμε πώς θα σπάσουμε την παράδοση του ΚρίστμαςΚέικ...:Ρ :) 

Θέλω να κάνω μια τελευταία βόλτα στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι μα δεν ξέρω αν θα προλάβω.
Αν και δεν μ΄αρέσει το μοντέρνο πνεύμα των Εορτών, μ΄αρέσουν οι βόλτες στις πλατείες με τα παραδοσιακά παζαράκια. Ο κόσμος είναι χαλαρός, χαμογελαστός. Μ΄αρέσει να βλέπω χαμογελαστούς ανθρώπους, κι ας είναι στιγμιαία. Ζαλισμένοι από το κέφι περισσότερο παρά απ΄το καυτό κρασόμελο,τις μεθυσμένες Σοκολάτες και το Άϊερλικέρ (εγκνογκ - λικέρ από αυγά),τα μάτια τους χαμογελάνε παρέα με το πρόσωπο,βοηθώντας έτσι να λησμονήσεις το κουστούμι και την ουδετερότητα της ύπαρξης τους.
Κόσμος ανάμικτος, πολύχρωμος μπροστά στα λιλιπούτεια κιόσκια, να δοκιμάζει γάντια ή ξύλινα παιχνιδάκια, να μυρίζει κεριά ή να θαυμάζει εύθραυστα στολίδια. Τα παιδιά, ενθουσιασμένα που είναι τέτοια ώρα έξω,ξύπνια (!!!!), ζητάνε το ένα ή το άλλο γλυκό-τηγανίτες, αφρό ή φρούτα ντυμένα με σοκολάτα, μπισκότα πιπερόριζας σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, καραμελωμένα μήλα ή  ξηρούς καρπούς- και η κάθε μαμά,επιτρέπει αυστηρά την αγορά γλυκού " Μόνο ένα γλυκό για τον καθένα σας!!!"
Δεν μου λείπει φέτος το άρωμα από ψητό καλαμπόκι.Μόνο οι χωρωδίες και τα ματσικόρυδα (νάρκισσοι;),που αγόραζε η μάμμα μου στις χριστουγεννιάτικες βόλτες μας. Με το καλό,θα τα προλάβουμε φέτος. Μια βόλτα στη βραδινή Λευκωσία,αν υπάρχει όπως παλιά δηλαδή.

Προς το παρόν είμαστε ακόμη εδώ. Κι αυτό τον μικροΔεκέμβρη! :)))

Ψες κατάφερα να  φέρω στο διαμέρισμα μας άρωμα Χριστοπάζαρου με ζεστό Κρασόμελο.

Ακολουθεί η συνταγή που ανάρτησα για χάρη μερικών φίλων στο μημαγειρικό μου μπλογκ, μαζί με το βίντεο ετοιμασίας Γκλιούβαϊν,στα γερμανικά.
Αν δεν καταλαβάινετε τη γλώσσα,δεν πειράζει! Το θέμα είναι να δείτε τα βήματα,αν βαριέστε να διαβάσετε τη συνταγή! :))))))







Η συνταγή του Γκλιού(γκλουγκλουγκλουχικ)βαϊν είναι απλή.
Χρειαζόμαστε κρασί. Ναι, το κόκκινο είναι πιο διαδεδομένο, μπορούμε όμως να χρησιμοποιήσουμε και λευκό. Προσωπικά, αγαπώ το κόκκινο για αυτό και η συνταγή που ακολουθεί είναι με κόκκινο κρασί.

Μπορούμε να επιλέξουμε όποιο κρασί θέλουμε. Προτιμήστε όμως κάποιο φθηνό κρασί, το ακριβό εξάλλου το απολαμβάνουμε χωρίς μπαχαρικά κι έπειτα, παραδοσιακά, το κρασόμελο ετοιμαζόταν από κακής ποιότητας κρασί, που ο μόνος τρόπος  να καταναλωθεί ήταν αυτή η σμίξη με μέλι και μπαχαρικά. Είχα στο σπίτι ...χμ....ιταλικό αφρώδες κόκκινο κάπως γλυκό-ό,τι χειρότερο μπορείς εσύ ο μπιρόβιος να βρεις στα ράφια του σούπερμαρκετ και να το πάρεις δώρο σε οινογνώστες (αυτοί είμαστε εμείς τρομάρα μου! :Ρ ) Ευτυχώς που το είχαμε να λες και δεν χρειάστηκε θυσία κάποιου άλλου μπουκαλιού.

Φροντίστε να έχετε στο σπίτι : λεμόνι,πορτοκάλι, αστεροειδής γλυκάνισο, γαρύφαλλα, κανέλα (προτιμότερο σε ξυλάκια αλλά μας κάνει και η σκόνη),μέλι ή ζάχαρη ή λικέρ, μαύρο τσάι.

Το μαύρο τσάι μπορεί να είναι χύμα, άρα θα ρίξετε φυλλαράκια με τ' ακροδάχτυλα ή θα χρησιμοποιήσετε 1-2 φακελλάκια.


Σπιτικό Κρασόμελο: 

Υλικά: 
1 λ Κρασί
1 πορτοκάλι
1 λεμόνι
μαύρο τσάι
2 ξυλάκια κανέλα ή 1 κουταλάκι
3-4 γαρύφαλλα
2-3 αστεροειδής γλυκάνισους
2 κουταλιές μέλι  (η δόση μελιού και ζάχαρης είναι σχετική με το πόσο γλυκό θέλετε το γκλιούβαϊν σας)

Ετοιμασία: 
Πλένουμε πορτοκάλι και λεμόνι. 
Σε ένα κατσαρολάκι, δίνουμε το ένα λίτρο κρασί. 
Ζεσταίνουμε το κρασί μας σε χαμηλή μέχρι μέτρια θερμοκρασία, σαν αφέψημα. ΔΕΝ το βράζουμε σε δυνατή φωτιά σα να βιαζόμαστε να βράσουμε νερό για μακαρόνια! Σημαντικό στεπ,το τονίζει και ο Σεφ στο βίντεο.
Δίνουμε τα μπαχαρικά και το τσάι μέσα στο κρασί, όχι σαν στο βίντεο-ένα κατσαρολάκι=λιγότερο πλύσιμο :Ρ :) 
Στοίβουμε μισό λεμόνι και μισό ή ολόκληρο το πορτοκάλι. Δίνουμε 1-2 ροδέλες στο κρασί. 
Προσθέτουμε ζάχαρη ή μέλι. Προτιμούμε το μέλι για το άρωμα και τη γεύση που χαρίζει στο γκλιούβαϊν μας. (αν θέλουμε βέβαια μπορούμε να παραλείψουμε ζάχαρη/μέλι προσθέτωντας κάποιο λικέρ). 
Αφήνουμε το γκλιουβαϊν μας να ζεσταθεί,φτάνοντας στη θερμοκρασία που θέλουμε. 


Επειδή είμαστε "Θκιοππαλλιές" (τσακμπαμ;), δεν χρησιμοποιούμε σουρωτήρια και ειδικά υφάσματα τελευταίας νανοτεχνολογίας. Παίρνουμε το σουρωτηράκι,που χρησιμοποιούμε για το τσάι, το τοποθετούμε πάνω στο φλυτζάνι που σερβίρουμε και βουαλά το κρασόμελο μας! :))))))




Τόλμησα να το σερβίρω σε κάποια γυάλινα ποτήρια που έχουμε, μια χαρά! 
Επίσης, αντί να ρίξω τις  ροδέλες εσπεριδοειδών στο κρασί, προτίμησα να  να τις κρατήσω για διακόσμηση στο σερβίρισμα,λέγε το και γαρνιτούρα... :)
Μισή / μία ροδέλα στο κάθε φλυτζάνι/ποτήρι.
Το μαύρο τσάι δεν είναι απαραίτητο όμως  ναι,ναι, ναι ...δίνει αυτό το κάτι -που θέλω- στο Glühwein.


Ελπίζω να το απολαύσετε!

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Επιστροφή στη βάση

Επιστροφή στον Βορρά, μετά από ολιγοήμερη παραμονή σε άλλο Βορρά και στα Νότια.
Μετά το λιώσιμο στην Κύπρο, επιστρέψαμε σε μια πολύ ζεστή Λουκανικούπολη μα τις τελευταίες 2 μέρες κρυώνουμε! Για να καταλάβετε, ψες έφτιαξα σούπα. Πατατόσουπα του Πόπαϊ, που μπορείς να την φας και χλιαρή αλλά σούπα! Κι αφού ετοίμασα 5 πιάτα, σήμερα θα φάμε την υπόλοιπη.

Κόντρα στο πείσμα του γκρίζου ουρανού, βάζω μια φωτογραφία από Πράσινη Λεμονάδα- όχι του Πόππαϊ- που είναι ό,τι πρέπει για Καλοκαιρινή Βεραντάδα! :))))))))))))))))))))))))))
Αρχές Ιουνίου, έφτιαξα φρέσκια Λεμονάδα, με μπόλικα λεμόνια, νερό και λίγη ζάχαρη, που σημαίνει ότι το πότο δεν διαρκεί πολλή καιρό. Για περισσότερη διάρκεια, προσθέστε πολλή πολλή ζάχαρη, φτιάξτε ένα σιρόπι, αφήστε το να κρυώσει και προσθέστε τον φρέσκο χυμό λεμονιού. Ανακατέψτε και φυλάξτε σε μπουκάλι στο ψυγείο. 
Σε φρέσκια σπιτική Λεμονάδα ή και βιομηχανική, προσθέτουμε νερό κανονικό ή ανθρακούχο,5-6 φύλλα μέντας ή δυόσμου, παγάκια και βουυυυυυυυυυυυυρβουρρρρρρρρρρρρρ στο μπλέντερ! Έτοιμα 2 ή 3 ποτήρια πράσινης Λεμονάδας, δροσιά στο καλοκαιρινό μας ποτήρι.
Τις νύχτες επιτρέπεται να προσθέσουμε βότκα,ρούμι,τεκίλα ή ό,τι άλλο θέλουμε για χικ δροσιά!
:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Η επόμενη ανάρτηση αφορά το Καρναβάλι των Πολιτισμών, και ελπίζω να την ολοκληρώσω μέχρι την Κυριακή.
Προς το παρόν, ακόμη μια φωτογραφία με τον Αγαπούλη, που θα υϊοθετήσουμε κι επισήμως από αύριο!


Προς το παρόν,εύχομαι να έχετε Ιούλιο Πανέμορφο, 
μακρυά από τις ακεφιές που μας ετοίμασαν 30 χρόνια μπαλονιών και ολιγαρχικής δημοκρατίας. Θα βγούμε από αυτήν την Κρίση, είτε είμαστε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό. 
Η γενιά μας αποκαλείται πλέον η "Γενιά της Βαλίτσας" διότι ταξιδεύει εκτός Πατρίδας για να βρει το Μέλλον της. Αυτό που ξεχνάνε όμως είναι πως τις τσάντες και τις βαλίτσες μας, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τις γεμίσουμε και να επιστρέψουμε στον τόπο που μεγαλώσαμε. Φέρνοντας στην Πατρίδα τη νοοτροπία του Αγωνιστή, αφού θα έχουμε μάθει και να στεκόμαστε στα πόδια μας και να κερδίζουμε όλες τις προσωπικές μάχες μόνοι.Όπως μόνοι μας είμαστε στο μη ελληνόφωνο εδώ μας.

Πολλά φιλιά

Παρασκευή 6 Μαΐου 2011

Κοτόπουλο στην Πίτα και Τζίντζερέιλ





Στη Λουκανικούπολη δεν έχουμε ακόμη πολλούς φίλους. Ξεριζωμένοι και οι δύο, πρώτα από τις πατρίδες μας, τώρα από την άλλη μεριά της Παγόχωρας, προσγειωμένοι σε μια πραγματική Μεγαλούπολη, βαδίζουμε αισίως στους έξι μήνες συμβίωσης και εξερεύνησης της "νέας" μας μεγαλογειτονιάς.
Δύσκολο να συμβαδίσει το πρόγραμμα, να κανονίσεις για ένα καφέ. Έτυχε να είναι ένας παλιός γνώριμος του Λάβη στην Λουκανικούπολη, μόνος του κι αυτός, όποτε μπορούμε τον καλούμε για Κυριακάτικο τραπέζι.Ας τον πούμε Τζι.
Ο Τζι, είναι λίγα χρόνια μεγαλύτερος μας, στα 35, σχετικά ψηλός, γύρω στο 1,85 και σαν τον μπούλουκο.Στρογγυλός, με γυαλάκια, ιατρός. "Σοβαρός άνθρωπος", τον χαρακτήρισε μια γνωστή μας που του ψάχνει νύφη. Αυτός ο σοβαρός και μορφωμένος 35άρης γίνεται 5χρονο αγοράκι  όταν δει gingerbeer ή gingerale. Το μπερδεύει με το νερό, πίνει τα κουτάκια 10-10. Χωρίς υπερβολή. Τον πήγα στο ασιάτικο μπακάλικο που προμηθευόμαστε και τζίντζερ έιλ, και αγόρασε 6 μεγάλες κούτες, των 24. Τα μάτια της Κινέζας φέρνανε σε αυτά του Σκρουτζ Μακ Ντακ, ειδικά όταν 2 βδομάδες αργότερα,ο Τζι πήγε και ξαναγόρασε 144 τινς τζίντζερέιλ.
Την Κυριακή που μας πέρασε και τον είχαμε καλέσει για γεύμα-που εξελίχτηκε σε απογευματινό δείπνο, παρατήρησα πως είχε πιει τα τζίντζερέιλς από την προήγουμενη φορά, και δεν τον είχαμε πάρει χαμπάρι.
Αλκοόλ δεν πίνει, κρασί μόνο για το καλό της Ευχής.
Επειδή όταν έχεις φιλοξενούμενο για φαγητό, καλό είναι να προσφέρεις στο τραπέζι κάτι που τ΄αρέσει, η απόφαση πάρθηκε:Θα φτιάξω 
                                   τζίντζερ έιλ.

Έβαλα νερό στον βραστήρα. Έτριψα ένα τεράστιο κομμάτι τζίντζερ και το έβαλα σε ένα φλιτζάνι. Μερικές κουταλιές ζάχαρη και το χυμό 1/2 λεμονιού. Πρόσθεσα το βραστό νερό, να γεμίσει το φλιτζάνι, ανακάτεψα, κι άφησα το μίγμα να κρυώσει. Με το σουρωτήρι τσαγιού,πήραμε το χυμό αλλά όχι το τζίντζερ, η ζάχαρη ήταν αρκετή.
Ο χυμός στην γυάλινη καράφα. Πήρα μια μεγάλη μπουκάλα ανθρακούχου νερού, την πρόσθεσα στον χυμό, ανακάτεψα. Ευτυχώς δεν χρειάστηκε άλλη ζάχαρη, κάτι που εξαρτάται βέβαια από το γούστο του καθενός.
Παγάκια στο ποτήρι, τζίντζερ έιλ φρέσκο φρέσκο και βουαλά μια δροσιά στο ποτήρι μας!

Περιττό να πω ότι ο Τζι, χρειάστηκε 2 καράφες. Ευτυχώς, η γεύση ήταν η ίδια παρόλο που χρησιμοποίησα την ίδια τριμμένη πιπερόριζα από την πρώτη "δόση". Μπορεί ν΄αντικατασταθεί και με σκόνη τζίντζερ αν δεν βρίσκουμε φρέσκο. Δοκιμασμένο.

Και τώρα στην 
Πίτα με Κοτόπουλο.

Βιαστικό δείπνο σε γεμάτη Μέρα του Μεσοβδόμαδου.
Πίτα αραβική, επίπεδη, σαν κρέπα. Μιάμι μιαμ.
Έκοψα μαρούλι, ντοματίνια, ανέμιξα μαζί τους και λίγο κουτρούβι (κάππαρη).
Έκοψα το κοτόπουλο σε σχεδόνκύβους, σοτάρισα, με αλάτι, ρίγανη και κόκκινο πιπέρι.Τσας λευκό κρασί. Μπορούμε να το τηγανίσουμε βέβαια σε βούτυρο/λάδι...όπως θέλει ο καθένας.

Έφτιαξα τζατζίκι. Μ΄έξτρα σκόρδο.

Ανοίγουμε πίτα, με ένα κουτάλι αλοίφουμε το σκόρδο στην πίτα, προσθέτουμε το κρύο κοτόπουλο, τη σαλάτα. Όχι τόσο πολύ μαρούλι όπως εγώ, δεν θα κλείνει η πίτα! :)))))))))
Γυρνάμε το κάτω μέρος της πίτας, και μετά τυλίγουμε.

Για έξτρα βοήθεια, τυλίγουμε τη τυλιγμένη πίτα μας, σε χαρτί κουζίνας ή ασημόχαρτο.

Βουαλά ένα γρήγορο μιάμι μιαμ!




Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

Τσάι Λάττε από σπίτι

Καλημέρα την Κυριακή!!!


Δεν έχω συνταγή για φαγητό ή γλυκό αλλά για ένα αγαπημένο ζεστό (και κρύο) ρόφημα.
Καταρχάς να ομολογήσω πως είμαι κοριτσάκι του καφέ, κάτι που βλέπετε στο τέλος της αρχικής σελίδας του μπλογκ. Κόψε μου το οξυγόνο μα θυμήσου να φέρεις καφέεεεεεεεεεεεεεεεεεε....
Μικρή, πολύ μικρή, τόση δα (!) ζητούσα από τη γιαγιά να μου φτιάχνει καφέ για να βουτάω τα μπισκότα. Δεν το έκανε φυσικά αλλά με άφηνε να βουτάω το μπισκότο μου στον καφέ της.

Πολλά χρόνια αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 90  ήπια το πρώτο μου τσάι λάττε σε εναλλακτικό βιβλιοκαφενείο στην παλιά Λευκωσία, τώρα ένα από τα τρέντι καφές που κρατάει κάποια κομμάτια του παλιού του χαρακτήρα μέσα από τα ανατολίτικα κτιστά ντιβάνια του και το "βιβλιοπωλείο"στην είσοδο. Οκ, αν έχει αλλάξει δεν μπορώ να γνωρίζω διότι κοντεύει χρόνος από την τελευταία φορά που πήγα εκεί. Εκεί, στο τότε θαυμαστό μενού του, βρήκα ένα τσάι με διάφορα μπαχαρικά και αφρόγαλα...μιάμ σκέφτηκα. Λίγα λεπτά αργότερα, προσπαθούσα να σηκώσω την κανάτα που είχανε μπερδέψει με φλυτζάνι, στην οποία άχνιζε ένα από τα πιο αρωματικά ροφήματα έβερ! Ξεχωριστά σου φέρνανε ζάχαρη ή μέλι για να προσθέσεις εσύ όσο ήθελες...ταξίδι!
Ένα μικρό τοσοδούλικο διάλειμμα από την παντοτινή αγάπη, τον καφέ! :)))))))))))
Καλά, και στο σπίτι φτιάχνω μέσα μέσα τσαόγαλα-με ερλ γκρέι.Κατά τα άλλα όμως ΚΑΦΕΣ!
Μέχρι πριν 3-4 χρόνια, που πήγαμμε τον κολλητό μου για καφέ σε κατάστημα γνωστής αλυσίδας; Όταν ο Α πήγε στο ταμείο για την παραγγελία, του ζήτησα τσάι λάττε, έχοντας στο νου το παραδεισένιο ταξίδι στα αρώματα εκείνης της φοράς πριν τόσα χρόνια. "Σε παρακαλώ να είναι χωρίς ζάχαρη!"
Ο Α επέστρεψε ανακοινώνοντας μου πως το συγκεκριμένο τσάι λάττε φτιάχνεται με σκόνη άρα δεν υπάρχουν επιλογές σκέτου, γλυκού ή μέτριου. Όλα είναι γλυκά. Πανύγλυκα καλύτερα...δεν μπόρεσα να το πιω. Μύριζε υπέροχα αλλά ήταν σαν μαλλί της γριάς σε ποτό. Σαν μαρμελάδα με γεύση τσάι. Κι ακόμα πιο γλυκό...το κακό;ο Α είχε επιλέξει κι αυτός το ίδιο ρόφημα και παρόλο που ο καφές του έχει 2 κουταλάκια ζάχαρης δεν μπορούσε να το πιει. Πήραμε από ένα νεράκι και συνέλθαμε για να πούμε τα νέα μας. Βρισκόμαστε εξάλλου μια φορά το χρόνο, κι αυτό αν συμβεί να είμαστε ταυτόχρονα στην Κύπρο.

Το ποστ της Κυριακής όμως αφορά το τσάι λάττε.
Αυτές τις μέρες είπα να μειώσω λίγο τον καφέ. Αντικατάσταση του βραδινού καφέ με τσάι λοιπόν. Μια φορά πράσινο τσάι, δυο φορές πράσινο τσάι, τρεις φορές δεν το άντεξα. Άρχισαν οι ενδείξεις στέρησης. Μαύρο τσάι επειγόντως.
Στην αγορά πρόσεξα έτοιμη σκόνη για τσάι λάττε. Θυμόμενη την επίθεση γλύκας από εκείνη τη βραδυά στης Λήδρας, προσπέρασα. Στο ανατολίτικο μπακάλικο της γειτονιάς βρήκα γαρύφαλα, φλούδες κανέλας και αστεροειδή γλυκάνισο (Τί υπέροχο μπαχαρικό!!!).
Στο σπίτι υπήρχε χύμα ερλ γκρέι, που αγόρασα πριν 1-2  χρόνια και μυρίζει ακόμα υπέροχα, σαν την πρώτη φορά που άνοιξα το κουτί του, και μαύρο τσάι τούρκικο. Τονισμός στο τούρκικο. Ίσως οι μεγαλύτεροι να υποψιάζονται το λόγο του τονισμού..Το λοιπόν...αν πιεις τούρκικο τσάι χωρίς ζάχαρη και χωρίς να θες να κάνεις τούμπες  στον αέρα για να φύγει η ...στιφάδα/πίκρα/δύναμη του, τότε ...ρισπέκτ! Ουάαααααααααααααααο!!!

Την πρώτη φορά που έφτιαξα το τσάι λάττε έβαλα 1μιση κουταλάκι τούρκικο τσάι και χρειαστήκαμε 3 κουταλάκια ζάχαρης έκαστος για να το πιούμε.
Την δεύτερη φορά, μείωσα σε 3/4 κουταλάκι τούρκικο τσάι και ναι! Με μια σταγόνα μέλι, τέλειο!


Βάζουμε λοιπόν σε ένα κατσαρολάκι,
1 φλούδα κανέλας
1 κουταλάκι ερλ γκρέι
1 κουταλάκι σκέτο μαύρο τσάι της επιλογής μας
2-3 αστεροειδείς  γλυκάνισους
γαρύφαλλα....

και νερό... :)

Βράζουμε το τσάι μας, και ταυτόχρονα βράζουμε και λίγο γάλα.
Αφρόγαλα ζητείται! Με το μηχανάκι του φραπέ ή του καπουτσίνο...Προσωπικά το κτυπάω στο μαγικό μιξεράκι μου και αποτέλεσμα είναι ένα πυκνό στρώμα αφρού πάνω στο γάλα. Οι τυχεροί που έχουν μηχανή εσπρέσσο έχουν το αφρόγαλα τους σε χρόνο μηδέν.

Σε ένα ποτήρι βάζουμε λίγο τσάι, με μέλι ή ζάχαρη, κι ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το υπόλοιπο τσάι, να γεμίσει 3/4 περίπου του ποτηριού μας. Στο υπόλοιπο θέση θα πάρει το γάλα και πάνω πάνω το αφρόγαλα. 

Μιάμι μιαμ ζεστό για τέτοιες μέρες που μας ετοιμάζει πάλι χειμωνιά!!!