Χαμπάρι δεν πήρα. Κάτι που ο καιρός άρχισε να θυμίζει στον μέσο τριαντάρη-αναποφάσιστος,γκρινιάρης κι ανώριμος μέχρι αηδίας-κάτι που η ζωή μου θύμιζε άστατη μποέμισσα-μια εδώ μια εκεί και μία πάρακεί -ο Μάης ήταν ταξιδιάρικος και επιβλητικά κουραστικός.
Περπάτημα στις πόλεις του εδώ του εκεί και του πάρακεί. Α, και στις εξοχές! :)
Φωτογραφίες και βιβλία. Τα τελευταία δυο Σάββατα ήταν πανέμορφα.
Όλη μέρα έξω, να χαιρετίσουμε τον πιο τέλειο ήλιο της χρονιάς-αυτόν που ντύνεται με ανοιξιάτικο αεράκι.
Στην κουζίνα μπήκαμε σχεδόν μόνο για καφέ.
Κάποια μεσάνυχτα, με το που είχα επιστρέψει στο σπίτι θυμίζοντας σκονισμένη μούμια και λογικά έπρεπε να γείρω για ένα ωραίο 5ωρο νάνι, το ψυγείο φώναζε σαν μανάβης, που διαφημίζει τα φρεσκότατα λαχανικά του. "Ντομάαααααααααααααατες, κόοοοοοοοοοοοοοοοοκκινες και ζουμερέεεεεεεεεες (της μάνας τους καμάρι;άσχετο), Πιπεριέεεεεεεεεεεεεεεεεεεες κίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιτρινες κόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοκκινες (μπλε, καραβάκια στο Αιγαίο-αχ και να ήμασταν στο Αιγαίο!), Κολοκυθάαααααααααακια πράάααααααααααααααααασινα (και δυνατά γιατί μεγαλώσαμε με την Φρουτοπία!)Ντομάαααααααααααααααααατες...
Υπήρχε και το ψωμί που είχ΄αγοράσει κάτι μέρες προηγουμένως για να κόψω μια φέτα μόνο.
Αλλά ήθελα -ΚΙ ΕΠΡΕΠΕ-να κάνω μπάνιο.
Μέσα στο νερό, η κάθε νυφάδα του αφρού, μετατράπηκε σε πέταλο μαργαρίτας:"Πεινάω, δεν πεινώ. Πεινάω δεν πεινώ."Δεν είχε σημασία πού θα κατέληγαν.
Μια ώρα μετά, δεν έφτανε που είχα φτιάξει ένα αρκετά ...δυνατό φαγητό -ορεκτικό ή συνοδευτικό για την ακρίβεια-το φωτογράφισα κιόλας. Τύψεις για το μιαμήμπλιαξ. Τις ίδιες τύψεις που μου έκανε το Facebook γιατί αφήνω το (διαδυχτιακό) σκυλί και το (διαδυχτιακό) γατί μου απότιστα, ατάιστα κι άλουτα για πάνω από 1 μήνα. Ντροπή!
Στην κουζίνα ξαναμπήκα σήμερα που ήταν αργία. Μέχρι το Σαββατοκύριακο θα ανεβάσω το BananaBread αλλά και το Χοιρινό με Σπαράγγια σε Σόγια Σος που έφτιαξα.
Και ο καιρός ακόμα αναποφάσιστος αλλά γλύκανε. Άρχισε να μοιάζει σε τριαντάρες αναποφάσιστες και για τις μητέρες τους ανώριμες και ιδιότροπες. :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) Σε 2 χρόνια, θα είμαι εκεί, ολέ!
Να σας δείξω τί έφτιαξα τη νύχτα της Φρουτοπίας;
Η ιδέα είναι απλή: ψωμί βαρκούλα με επιβάτες ντομάτα, πιπεριά και κολοκυθάκι.
Υλικά (ποσότητες ανάλογα με την όρεξη ή τα πιάτα που θέλουμε να ντύσουμε):
Ντοματίνια ή Ντομάτες ζουμερές
Φέτες ψωμιού της αρεσκείας μας
Πιπεριά κίτρινη
Κολοκυθάκι πράσινο
ελαιόοοοοοολαδο
λευκό ξύδι μπαλσάμικο
ρίγανη, αλάτι
Ετοιμασία:
Κόβουμε την κάθε φέτα ψωμιού στα δύο.
Επιλέγουμε ένα μεγάλο τηγάνι, κάνουμε λιμανάκι με το ελαιόλαδο και όταν ζεσταθεί, τηγανίζουμε το ψωμί, γυρνώντας το για να ψηθούν ομοιόμορφα και οι δύο μεριές.
Κόβουμε τις ντομάτες και τις τοποθετούμε σε ένα μεγάλο μπολ. Αν χρειάζεται, τις πιέζουμε με τα χέρια ώστε να κερδίσουμε όσο περισσότερο χυμό γίνεται.Αλατίζουμε ...δεόντως!
Κόβουμε τις πιπεριές και το κολοκυθάκι, και μόλις αφαιρέσουμε το ψωμί από το τηγάνι, τα σοτάρουμε για λίγο μέχρι να μαραθούν. Δεν προσθέτουμε ελαιόλαδο, ακόμα κι αν έχει απορροφηθεί όλο από το ψωμί.
Ρίχνουμε στο μπολ με τις ντομάτες, τα ζεστά φιλαράκια, προσθέτουμε ξύδι -κι αν χρειαστεί ακόμα λίγο ελαιόλαδο ή 2-3 κουταλιές νερό. Ρίγανη, ανακάτεμα και βουαλά, έτοιμοι οι επιβάτες για τις βαρκούλες.
Σε ένα πιάτο τοποθετούμε τις φέτες ψωμιού, και από πάνω, χύνουμε τα λαχανικά. Αφήνουμε για μερικά λεπτά, ώστε να μαλακώσει το ψωμί και απολαμβάνουμε ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ! :)
Προτίμησα κίτρινες πιπεριές και πράσινα κολοκυθάκια για να υπάρχουν τουλάχιστον 3 χρώματα.
Φυσικά θα μπορούσαμε να έχουμε κόκκινες ή πράσινες πιπεριές και άσπρα ή κίτρινα κολοκύθια. Μανιτάρια, φρέσκο κρεμμυδάκι, φρέσκος βασιλικός αλλά και ό,τι άλλο θέλουμε. Η ντομάτα όμως είναι η βασίλισσα. Δίνει όλη τη γλύκα και το χυμό της στο ψωμάκι. Αναντικατάστατη -
Τουλάχιστον για όλα τα παιδάκια που την λατρεύουν! :)))))
Όπως καταλαβαίνετε ...έέέέέέέέέπαιζα αρκετή ώρα με το φαγητό μου αλλά την τέλεια φωτογραφία δεν την πέτυχα-ακόμα!
Συνοδευτικό ή Ορεκτικό Μεσογείου...
Καλή Μας Όρεξη είπαμε;
